ODKRYCIE TERAPII FOTODYNAMICZNEJ.

Ludzkość już od wieków używała uzdrawiającej siły światła. W starożytnym Egipcie ludziom chorym na bielactwo polecano zbieranie i spożywanie pewnych szczególnych ziół rosnących wzdłuż rzeki Nil. Po spożyciu mieli oni wychodzić na słońce, aby się opalić, po czym następowała repigmentacja białych obszarów.
Dzisiaj wiemy, że rośliny te zawierały psoralen, który powoduje, że skóra staje się ekstremalnie wrażliwa na światło ultrafioletowe.

PORFIRYNY

W początkach wieku XX fototerapia została zaakceptowana jako nauka. W 1903 roku duński naukowiec Niels Finsen otrzymał nagrodę Nobla za użycie światła w leczeniu tocznia pospolitego. Hausman pokazał w 1908 roku, że porfiryna i jej pochodne pracują doskonale jako fotouczulacze. Zostało to potwierdzone przez Meyer-Betza w 1913 roku, kiedy wstrzyknął on sam sobie hematoporfirynę aby zademonstrować jej biologiczne działanie. Po ekspozycji na promieniowanie słoneczne pojawiły się u niego poważne rumienie i obrzęki. Od tego czasu porfiryny zostały naukowo potwierdzone jako silne fotouczulacze.
W latach 60-tych i 70-tych metoda fotodynamiczna była dalej rozwijana w USA, jako fotouczulacz była używana dożylnie pochodna hematoporfiryny. Główną ujemną stroną systematycznego używania HpD było to, że pacjenci pozostawali uczuleni na światło przez długi okres i musieli unikać światła słonecznego kilkanaście tygodni po zabiegu.

ALA- PDT.

Od późnych lat 80-tych, kiedy to kwas 5-aminolewulinowy (ALA) został wprowadzony jako środek fotouczulający komórki nowotworowe do dnia obecnego metoda PDT poczyniła duże postępy.
ALA jest naturalnym składnikiem ludzkiego organizmu jako produkt przejściowy w syntezie hemu. Aplikacja zewnętrzna ALA przewyższa normalne mechanizmy kontrolne i prowadzi do akumulacji protoporfiryn IX (PpIX), które są w efekcie naturalnym i endogennym fotouczulaczem. PpIX są wyraźnie wrażliwe na światło czerwone - jest to światło, które najgłębiej penetruje skórę. Kiedy PpIX jest podrażniona następuje reakcja fotochemiczna, której rezultatem jest zniszczenie komórek nowotworowych. PpIX głównie akumuluje się w tkance nowotworowej w stosunku do tkanki otaczającej, co powoduje zmiejszenie ilości efektów ubocznych. Jest to połączenie wybiórczego przyjmowania i absorbcji światła czerwonego przez protoporfiryny IX co daje wyraźne rezultaty terapeutyczne. Dlatego też metoda PDT jest uznawana za znaczącą alternatywę w stosunku do tradycyjnych metod leczenia. Badania kliniczne pokazują, że terapia fotodynamiczna używająca ALA lub substancji pochodnej ALA jest odpowiednia w leczeniu raka podstawnokomórkowego, aktynicznego rogowacenia i w chorobie Bowena. Tym zakresem PDT zajmuje się firma Medeikonos.

PDT - ŁAGODNA I EFEKTYWNA TERAPIA.

Terapia fotodynamiczna, czyli użycie sustancji fotouczulających, które z kolei są naświetlane światłem widzialnym może być stosowana jako łagodny i efektywny zabieg w leczeniu posłonecznych nowotworów skóry. Metoda ta jst odpowiednia do wykonywania zabiegów powierzchniowych w leczeniu raka podstawnokomórkowego, rogowaceniu popromiennym i chorbie Bowena. Ilość zachorowań na raka podstawnokomórkowego w Szwecji jest szacowana na aż 25.000 przypadków w roku, z czego ok. 25% jest typu powierzchniowego. Liczba zachorowań na rogowacenie posłoneczne jest prawdopoobnie kilkanaście razy wyższa i stale wzrasta. Terapia fotodynamiczna jest specjalnie przeznaczona do leczenia dużych ognisk raka podstawnokomórkowego i szeroko rozprzestrzenionego rogowacenia popromiennego. Metoda PDT jest metodą oszczędzającą tkankę w porównaniu z chirurgicznym usunięciem.
Metoda pozwala na wykonanie zabiegu na całym obszarze uszkodzonym prominiowaniem słonecznym podczas gdy np. kriochirurgia wykonywana jest tylko w pojedyńczych uszkodzeniach i oddziaływuje tylko na część powierzchni. Efekty kosmetyczne po zastosowaniu PDT są doskonałe.
Medeikonos oferuje projekt, który pozwala dermatologom adoptować terapię fotodynamiczną jako nową metodę zabiegową.

MEDEIKONOS PDD/PDT.

Aparat PDD/PDT firmy Medeikonos jest zaawansowanym narzędziem badawczym łączącym zdolność wykrywania fluorescencji z terapią fotodynamiczną in vivo.
Duża powierzchnia diagnozowana i poddawana zabiegowi daje możliwość leczenia szerokiego zakresu powierzchniowych nieczerniakowych nowotworów skóry.

DIAGNOZOWANIE FOTODYNAMICZNE.

Medeikonos opracował metodę wykrywania bardzo niskiego poziomu fluorescencji protoporfiryny IX (PpIX) in vivo. Przykłady zastosowania:
- oznaczenie komórek nowotworowych przed operacją chirurgiczną;
- oznakowanie miejsc dla kontrolnej biopsji po terapii fotodynamicznej lub innych zabiegach;
- monitorowanie wielkości redukcji komórek nowotworowych w trakcie przeprowadzania powtarzanej PDT raka sromu;
- monitorowanie procesu fotowybielania.

Fotografia powyżej pokazuje nowotwór podstawnokomórkowy (BCC) na górnej wardze. Kropki wskazują kliniczne oznaczenie tkanki przeznaczonej do wycięcia. Przed operacją chirurgiczną zastosowano kwas amino-lewulinowy (ALA), oraz wykonano obraz fluorescencyjny wskazujący wysoki poziom fluorescecji w dokładnie określonym miejscu.
Na podstawie obrazu fluorescencji wyznaczono nową linię odgraniczającą, obejmującą mniejszą powierzchnię do wycięcia (zdj. 3).
Na czwartym zdjęciu odgraniczenie to zostało sprawdzone przy użyciu funkcji rozszerzenia wartości granicznych, podświetlając anormalną fluorescencję. Uszkodzenie zostało usunięte. Całkowite usunięcie komórek nowotworowych zostało potwierdzone badaniem histopatologicznym.
Odpowiednie szkolenie jest niezbędne aby można było prawidłowo interpretować obrazy fluorescencyjne i wykluczać fałszywe miejsca pozytywne. Na przykład na czwartym zdjęciu powierzchnia na lewo od obszaru objętego nowotworem jest podświetlona z uwagi na znajdującą się tam fałdę skórną.

Terapia fotodynamiczna PDT. Dzięki dużej powierzchni poddawanej zabiegowi PDT istnieje możliwość leczenia powierzchniowego raka podstawnokomórkowego i rogowacenia starczego. Użycie czerwonego światła odpowiadającego widmu absorpcji protoporfiny IX, ok. 635 nm. System stałej kontroli intensywności gwarantuje dostarczenie pacjentowi wybranej dawki. Monitorowane dane są przedstawione w formie łatwej do odczytania w czasie trwania zabiegu. Elastyczne ramię ułatwia ustawienie źródła światła nad miejscem, które ma być poddane zabiegowi. Pozostaje ono stabilne przez cały czas trwania zabiegu. Emisja widma urządzenia Medeikonos PDT jest zbliżona do widma absorpcji protoporfiny IX (PpIX). Ostatni wykres wskazuje obliczoną energię wchłoniętą w PpIX.

POSZCZEGÓLNE ETAPY ZABIEGU PDT.

1. Aplikacja.
ALA jest nakładany cienką warstwą na nowotwór i tkankę otaczającą, aby upewnić się że cała tkanka zmieniona pokryta jest ALA.

2. Akumulacja.
Na miejsce pokryte ALA nakładany jest opatrunek odcinający działanie światła w celu zabezpieczenia tego obszaru przed światłem i fizycznym uszkodzeniem, co umożliwia penetrację ALA wewnątrz komórek nowotworowych i akumulację czynnika aktywnego.

3. Naświetlanie.
Po 3-4 godzinach obszar poddawany zabiegowi jest naświetlany przez ok. 15 minut.

4. Tworzenie się rany.
Wynikiem zabiegu jest powierzchowna rana w obszarze nowotworowym. Ważne jest, aby ochronić ten obszar przed światłem przez ok. 48 godzin po naświetlaniu w celu uniknięcia wtórnej reakcji fotodynamicznej.

5. Gojenie.
Rana normalnie zabliźnia się w ciągu jednego do trzech tygodni. W tym czasie ważne jest, aby nie dopuścić do infekcji i zapewnić dobry rezultat kosmetyczny.

POSZCZEGÓLNE ETAPY PROCESU FOTODYNAMICZNEGO.

1. Aplikacja.
Kwas 5-aminolewulinowy (ALA) jest aplikowany na skórę, penetruje obszar nowotworu i jest wchłaniany przez komórki. Synteza hemu jest normalnie blokowana w zdrowych komórkach ale egzogeniczny ALA rozpoczyna ten proces w komórkach naskórka.

2. Akumulacja.
Po kilku godzinach protoporfiryna (PpIX) zostaje zakumulowana w tym obszarze ze znacząco wyższą koncentracją w komórkach nowotworowych w porównaniu ze zdrową tkanką otaczającą komórki zmienione.

3. Naświetlanie.
PpIX wrażliwe na światło są naświetlane czerwonym światłem o dł. fali 635 nm. Energia zaabsorbowana przez PpIX jest przekazywana do otaczających ją molekuł, przekształcając ją w wysokoreaktywne składniki, które inicjują reakcję cytotoksyczną.

4. Formowanie się rany.
Komórka nowotworowa ginie w wyniku wewnątrzkomórkowej, fotochemicznej reakcji cytotoksycznej. Efekt fotodynamiczny jest bardziej znaczący w komórkach nowotworowych, niż w otaczających je zdrowych tkankach z uwagi na wyższą koncentrację PpIX w komórkach nowotworowych.

5. Gojenie.
Rana będąca wynikiem zabiegu występuje tylko w warstwie naskórka i zabliźnia się stosunkowo szybko. Przez jakiś czas po zabliźnieniu się rany może utrzymywać się lekkie zaczerwienienie lub hiperpigmentacja. Rezultat kosmetyczny metody PDT jest dobry.

DANE TECHNICZNE